اثرات رژیم غذایی بر بیماری پسوریازیس

تغذیه تمامی جنبه‌های سلامتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ اما متأسفانه بسیاری از افراد ارزش پیروی از الگوی تغذیه‌ای سالم را در پیشگیری از بیماری‌ها و ارتقاء سلامت دست‌کم می‌گیرند.

پسوریازیس بیماری پوستی باواسطه ایمنی است که با التهاب سیستمیک مزمن مشخص می‌شود. از علایم بارز این عارضه، خشکی، پوسته پوسته شدن و احساس خارش پوست است که تا اندازه‌ای با بهبود شرایط تغذیه برطرف خواهد شد.

بنابراین در ترکیب با دارودرمانی، تغذیه نیز به‌طور بالقوه می‌تواند در مبارزه علیه پسوریازیس کمک‌کننده باشد. داروهای خوراکی به کاهش سرعت رشد سلول‌های پوستی، التهاب و تسکین تحریک‌پذیری پوست کمک می‌کنند.

طبق یک پژوهش، قرار گرفتن پوست در معرض مقدار اندکی آفتاب، به‌صورت روزانه، ممکن است برای بیماران پسوریازیس مفید باشد.

اطلاعات علمی اندکی تائید می‌کنند که یک رژیم غذائی خاص می‌تواند در بیماران پسوریازیس مفید باشد؛ اما بسیاری از افرادِ دچار این عارضه به اثرات مفید تغذیه مناسب بر شرایط بیماری‌شان تاکید داشته‌اند.

اکنون برخی دلایل مبنی بر اثر مثبت برنامه غذایی در تسکین علایم پسوریازیس را بررسی می‌کنیم:

پسوریازیس با اختلال متابولیک و چاقی مرتبط است؛ کاهش اضافه وزن با کمک رژیم غذایی مناسب، می‌تواند از شدت علایم پسوریازیس بکاهد. البته این نظر تنها در یک مطالعه ذکر شده است.

در تعدادی از افراد که هم‌زمان با بیماری پسوریازیس به سلیاک نیز مبتلا هستند، حذف غذاهای حاوی گلوتن به تسکین علایم کمک کرده است.

التهاب­های مرتبط با چاقی ممکن است باعث تشدید علائم پسوریازیس شود؛ بنا بر یافته‌های منتشرشده در ژورنال Clinical Nutrition، رژیم کم‌کالری همراه با اسید چرب امگا 3 می‌تواند باعث کاهش مارکرهای التهابی شده و به‌طور بالقوه علایم پسوریازیس را تسکین دهد.

با تغییر برنامه غذایی و پیروی از الگوی تغذیه سالم، تمایل فرد به داشتن برنامه ورزشی و زندگی فعال‌تر نیز افزایش می‌یابد؛ فعالیت ورزشی می‌تواند به کاهش شدت علایم پسوریازیس کمک کند.

مطالعه منتشرشده در British Journal of Dermatology نشان داده که برنامه 20 هفته‌ای، شامل مداخله تغذیه‌ای و افزایش فعالیت‌های ورزشی باعث بهبود علایم پسوریازیس شده است؛ شاید دلیل این امر نقش ورزش در کاهش التهاب باشد.

فواید روان‌شناختی

بیماران مبتلا به پسوریازیس با کنترل انتخاب‌های غذایی خود به‌عنوان راهی جهت مدیریت بیماری‌شان، از لحاظ روان‌شناختی احساس بهتری خواهند داشت. این ذهنیت که بیمار می­تواند با انتخاب غذاهای سالم‌تر، به­صورت بالقوه علایم بیماریش را تسکین دهد، برای وی آرامش ذهنی و روانی به همراه داشته و استرس او را کاهش خواهد داد؛ این موضوع حتی می‌تواند علایم بیماری را نیز کاهش داد.

نکات تغذیه‌ای در پسوریازیس

پرهیز از مصرف شکر: مصرف مقادیر زیاد شکر در برنامه غذایی، التهاب را تشدید می­کند؛ بنابراین تمامی افراد، به­ویژه بیماران، باید مصرف شکر را کاهش داده و یا به‌طور کل شکر و ترکیبات حاوی شکر افزوده را از برنامه غذایی خود حذف نمایند.

زیاد آب بنوشید: نوشیدن مقادیر فراوان آب، باعث رساندن رطوبت کافی به پوست می‌شود. همچنین بافت و ظاهر پوست را بهبود می­بخشد.

در برخی افراد، حذف گلوتن از برنامه غذایی می‌تواند مفید باشد.

حذف چربی‌های ترانس: روغن های  هیدروژنه منبع چربی‌های ترانس هستند. به­علاوه این چربی­ها در غذاهای آماده و سرخ‌شده نیز فراوان است. از آنجا که چربی ترانس در ایجاد التهاب دخیل است، بهترین راه، حذف تمامی منابع این نوع اسید چرب از برنامه غذایی است.

غذاهای ضدالتهاب انتخاب کنید: سبزی‌ها، خانواده توت، مغز دانه‌ها، دانه‌های خوراکی و ادویه‌ها همگی خاصیت ضدالتهاب دارند. اگرچه تحقیقات کافی برای تأیید این مطلب وجود ندارد؛ اما مسلم این است که افزودن این گروه از غذاها به برنامه روزانه برای هر فردی که به دنبال کاهش التهاب در بدن خود است، مفید خواهد بود.

ویتامین‌های موثردر پسوریازیس

ویتامین A : این ویتامین در سبزی‌های زرد و نارنجی‌رنگ یافت می‌شود و جهت تولید سلول‌های پوستی سالم موردنیاز است. ویتامین A یا رتینوئید، به‌صورت موضعی برای درمان آسیب‌های پوستی ناشی از نور و همچنین پسوریازیس مورداستفاده قرار می‌گیرد. رتینوئید موضعی، التهاب پوستی در پلاک‌های پسوریازیس را کاهش می‌دهد. کرم‌های موضعی ویتامین A نسبت به داروهای خوراکی این ویتامین جذب کمتری دارند؛ درنتیجه عوارض جانبی کمتری نیز ایجاد خواهند کرد.

ویتامین D : طبق تحقیقات اخیر می‌توان گفت که استفاده از ویتامین D به‌صورت خوراکی و موضعی جهت تسکین علایم پسوریازیس به‌صورت مؤثری کار او ثمربخش است.

ویتامین C : ترکیبات آنتی‌اکسیدان با جلوگیری از آسیب ناشی از استرسِ اکسیداتیو، واسطه­ای قوی در درمان پسوریازیس هستند. ویتامین C موردنیاز از طریق رژیم غذایی، مکمل‌ها و یا هر دو تأمین می‌شود؛ مرکبات، سبزی‌های با برگ سبز و خانواده توت‌ها غنی از ویتامین C هستند.

ویتامین E : سطح سلنیوم بسیاری از بیماران مبتلا به پسوریازیس کاهش می­یابد؛ از آنجا که سلنیوم اثرات آنتی‌اکسیدانی دارد، مکمل‌های ویتامین E جهت ارتقای غلظت سلنیوم در بیماران پسوریازیس به کار می‌رود. تخمه‌کدو و اسفناج دو منبع خوب این ویتامین هستند.

مکمل‌هایی که ترکیباتی مازاد بر محتویات ذکرشده بر روی برچسبشان دارند، ممکن است با داروهای بیمار تداخل داشته باشند. گفتنی است ویتامین‌ها ،تنها مواد مغذی مفید برای بیماران پسوریازیس نیستند؛ اسیدهای چرب امگا 3 که به‌طور غالب در ماهی‌ها و بذر کتان یافت می‌شوند، گلوکز آمین، کندرویتین و متیل سولفونیل متان MSM نیز احتمالاً به کاهش التهاب و سلامت پوست کمک می‌کنند.

منا السادات شجاعی زاده 

کارشناس ارشد تغذیه 

عضو انجمن تغذیه در استان البرز 

نویسنده

حامد

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته، حال و آینده شناخت فراوان جامعه و متخصصان را می طلبد تا با نرم افزارها شناخت بیشتری را برای طراحان رایانه ای علی الخصوص طراحان خلاقی و فرهنگ پیشرو در زبان فارسی ایجاد کرد.

نظر دادن

درباره ما

متن درباره ما

بیشتر بخوانید

خبرخوان توییتر

We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…