سه شنبه, 12 تیر 1397 04:30

خود مراقبتی در دیابت

بیماری دیابت یک بیماری متابولیک است که موجب اختلال در متابولیسم بدن می­گردد؛ به عبارتی سوخت‌وساز (متابولیسم) قند و چربی در بدن با اشکالات بسیاری روبه‌رو می‌شود. این موضوع منجر به افزایش سطح قند و چربی خون خواهد شد.

از ویژگی‌های این بیماری ،طولانی‌مدت و پیش‌رونده بودن آن است. بیماری دیابت در اغلب موارد تا آخر عمر همراه بیمار است و درمان قطعی ندارد؛ از سوی دیگر این احتمال وجود دارد که به دلیل پیش‌رونده بودن آن، قند خون فرد که تاکنون با مقدار مشخصی انسولین یا قرص‌های پایین آورنده طبیعی بوده، حالا کنترل نباشد و یا بیماری که تاکنون عوارض مرتبط با دیابت را نداشته، دچار این عوارض گردد.

در دنیا حدود 8 درصد و در ایران حدوداً 9 درصد افراد دچار دیابت هستند. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که این میزان رو به افزایش است. به‌طوری‌که پیش­بینی می­شود در فاصله سال‌های 2010 تا 2030 ، شصت و نه درصد از افراد بالغ در جوامع درحال‌توسعه، با این بیماری دست‌به‌گریبان باشند. دیابت در صورت عدم پیگیری و درمان می‌تواند عوارض ناخوشایندی برای بیمار و هزینه‌های قابل‌توجهی را بر دوش خانواده، جامعه و نظام سلامت قرار دهد.

کنترل موفقیت‌آمیز دیابت، نیازمند مراقبت طولانی‌مدت (گاهی تا آخر عمر) از سوی بیمار است. در این بین، نقش بیمار به دلیل ضرورت مراقبت مستمر و نیاز به تغییر سبک زندگی ، در کنترل بیماری، حتی از نقش تیمِ درمانی، پررنگ‌تر است. بنابراین آموزش بیمار در راستای توانمندسازی جهت افزایش مهارت خودکنترلی، از اهمیت بسیاری برخوردار است؛ تا جایی که بر اساس کتب مرجع درمان، دست‌کم سالانه 12 ساعت آموزش برای هر فرد دیابتی در نظر گرفته‌شده است.

بیماران دیابتی باید در بلندمدت سبک زندگی (برنامه غذایی، میزان فعالیت فیزیکی و میزان استرس) خود را در جهت بهبود بیماری تغییر داده و به رژیم دارویی خود پایبند بمانند؛ جهت انجام به‌موقع آزمایش‌ها و علایم بروز عوارض دیابت، آموزش ببینند؛ هرچه سریع‌تر، ظهور عوارض را شناسایی و با پزشک معالج خود در میان بگذارند.

جای تعجب ندارد که بسیاری از بیماران در انجام امور مربوط به بیماری‌شان مشکل داشته، درنتیجه شرایط نامطلوبی را تجربه کنند.

زمانی که بیماران دیابتی نقش محوری در تنظیم اهداف درمانی و خود مراقبتی ایفا نمایند، احتمال بیشتری وجود دارد که به برنامه درمانی خود پایبند بمانند.

رویکرد مشارکتی، مناسب‌ترین راه درمان تمام بیماری‌های مزمن به‌ویژه دیابت در تمام دنیا است. در این روش، پزشک و بیمار هردو، مسئولیت تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی درمانی را بر عهده‌دارند و هر دو طرف ضمن احترام به نظر یکدیگر، جهت ارتقای سطح سلامت بیمار و کیفیت درمان، ارتباط پیوسته و مفیدی باهم دارند. در این رویکرد، کادر درمان اطلاعاتی را که بیمار نیاز داشته باشد در اختیار او قرار داده، در تنظیم اهداف و اولویت‌های درمانی به بیمار کمک می‌کند و توضیحات شفاف درباره روند درمان، نتایج آزمایشگاهی، فواید و عوارض جانبی داروهای مختلف را به ایشان ارائه می‌دهند؛ از طرف دیگر بیماران، اطلاعاتی نظیر"self monitoring blood glucose" یا تست قند خون در منزل و سایر اطلاعات آزمایشگاهی و علایم خاص بیماری خود را که از خود مراقبتی حاصل شده است، برای تصمیم‌گیری بهتر در درمان، در اختیار کادر درمان، اعم از پزشک، پرستار، متخصص تغذیه، روانشناس و... قرار می‌دهند.

 دکتر فرزام اسدی راد 

عضو انجمن دیابت ایران، پزشک عمومی 

نظر دادن

درباره ما

در عصری که با انفجار اطلاعات مواجه هستیم و دهکده جهانی را پشت سر گذاشته و «رسانه خود پیام» محسوب می شود با توجه به این بینش، هولدینگ بهبد بر آن شد تا برای حضور قدرتمند و تاثیر گذاری در دنیای پیرامونی خود با استفاده از رسانه و ابزارهای نظیر ماهنامه، تارنما و دنیای مجازی اعلام حضور داشته باشد. بدون شک یکی از مباحث مهم در ارتباطات، افکار عمومی و تاثیر بر آن می باشد...

بیشتر بخوانید

اطلاعات تماس

We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…