پنج شنبه, 19 ارديبهشت 1398 09:27

ملاسما ، ماسک بارداری

نوشته شده توسط

ملاسما ، ماسک بارداری

ملاسما یک اختلال شایع و اکتسابی پوست است که در زنان دیده می شود، . اساسا بالغ بر ۹۰ درصد بیماران خانم های جوان تا میانسالی هستند که بیشتر نژاد : آسیایی، آفریقایی یا خاورمیانه دارند ملاسما در افرادی که دارای پوست تیره تری هستند تمایل به پایداری بیشتری دارد. عوامل تشدید کننده ی آن شامل حاملگی، قرص های ضدبارداری خوراکی و به خصوص تماس با آفتاب می باشد.

علت ملاسما

اگر چه علت دقیق ملاسما شناخته شده نیست اما چندین عامل در ایجاد یا تشديد آن اثر گذار است: تماس با آفتاب که باعث افزایش تولید ملانین می شود و عواملی که در ارتباط با رنگ پوست هستند.

استعداد ژنتیک و نژادی مخصوصا پروژسترون و احتمالا استروژن

عوامل هورمونی مخصوصا فاکتورهای تشدید کننده ی آن شامل:

داروهای ضدتشنج مرتبط با فنيتوئین
داروهای حساس کننده ی پوست به آفتاب
بیماری های خودایمنی تیروئید

علائم بالینی ملاسما

ملاسما به صورت لکه های قهوه ای روشن تا تیره) يا قهوه ای به خاکستری با حاشیه ی نامنظم که به صورت قرینه در سه فرم خاص دیده می شود: نوع سنتروفاسیال (یا مرکزی صورت) شایعترین فرم است و در کناره های پیشانی، گونه، بینی و لب بالایی ظاهر می گردد. گاهی محدوده ی کوچکتری درگیر می شود که شامل ناحيه گونه، بینی یا فک است. ممکن است ملاسما در نواحی دیگر مانند ساعد و پشت تنه هم دیده شود. این علائم بعد از تماس با آفتاب یا طی حاملگی ظاهريا تشدید می شوند.

ضایعات ملاسما معمولا بعد از زایمان در زمستان کمرنگ یا ناپدید شده و در افراد با پوست روشن معمولا پایدار نیستند و لک ها ناپدید می شوند ولی در افراد با پوست تیره معمولا پایدار می مانند.

درمان ملاسما

جلوگیری از تابش آفتاب به وسیله ی کلاه و استفاده از ضد آفتاب ها برای تمام بیماران ملاسما الزامی بوده و بدون توجه به این نکته تمام درمان های دیگر بی فایده است. گاهی ممکن است قبل از درمان، نمونه برداری الزامی باشد. شایع ترین داروی مورد استفاده در درمان ملاسما داروهای موضعی شامل هیدروکینون (۲درصد-۴درصد) و تره تینوئین از ۵/ ۰ درصد-۱درصد) و يک کورتیکوستروئید باقدرت کم است، در این روش، معمولا زمانی  ۲ ماهه برای شروع اثرگذاری و ۶ ماه جهت رسیدن به نتیجه مطلوب نیاز است.

از عوارض استفاده از هیدروکینون می توان به حساسیت تماسی، تیره شدن بعد از التهاب و افزایش تیرگی ضایعه اشاره کرد که مورد آخر بر اثر استفاده از درصدهای بالا و به صورت تیره شدن بیش از پیش ضایعه اتفاق می افتد. تره تينوئين موضعی گاهی به تنهایی در درمان استفاده می شود که نیاز به دوره ی حدود ۶ ماه یا بیشتر دارد. از دیگر داروهای موضعی روشن کننده مانند گلیکولیک اسید، کوجیک اسید یا آزالائیک اسید نیز می توان استفاده کرد.

پیل های شیمیایی عمقی و لیزر درمانی از جمله Q - Switch ruby و درم ابرژن از درمان های دیگر هستند که همگی باید تحت نظر پزشک متخصص انجام شود زیرا در صورت استفاده ی نامناسب می تواند منجر به عوارضی از جمله اسکار و دیس پیگمانتاسیون (بی رنگ شدن) شود



منتشرشده در درمان
پنج شنبه, 19 ارديبهشت 1398 09:16

جراحی پلک

نوشته شده توسط

جراحی پلک

اعمال جراحی پلک به استثناء مواردی محدود که در پلک فوقانی (به دلیل افتادگی و زیادی پوست پلک ) در دید مزاحمت ایجاد می کند، عموما اعمال جراحی و زیبایی محسوب می گردند. در اینگونه اعمال، قبل از بحث زیبایی بالینی، لازم است به محافظت از چشم، توجه ویژه ای شود چرا که در صورت عدم توجه به این نکته ی مهم خسارات جبران ناپذیری که منجر به زخم قرينه و در نهایت احتمال مختل شدن دید فرد می شود نیز وجود دارد.


جراحی پلک بالا:

افراد به دلایل مختلفی که عمدتا ناشی از مشکلات ظاهری و یا اختلال در آرایش چشمی است، برای این نوع جراحی مراجعه می کنند.گاهی اوقات فرم پلکها به صورت ارثی از بدو تولد به گونه ای است که افراد از به اصطلاح پف الود بودن آن ابراز نارضایتی می نمایند. بهتر است به این نکته اشاره شود که این پف، در بسیاری از موارد به دلیل بالا بردن ابروها با تکنیک های آرایشی از قبیل تاتو، كاشت و..... ایجاد می شود.
با کمی دقت می توان دریافت که مشكل این دسته از افراد که ابروهای خود را به روش های مختلف به محل بالاتر منتقل نموده اند، در واقع برجستگی استخوان بالایی حفره چشم (Orbit) و ضخامت پوست پیشانی در آن ناحیه می باشد که تحت عنوان پف پلک مطرح می شود. این مشکل به هیچ عنوان راه حل جراحی نداشته و برداشتن این بافت، خطای بزرگی از نظر جراحی می باشد و به هیچ عنوان رضایت بیمار را جلب نمی کند. دراین موارد همیشه بازگشت به خط ابروی اولیه و بالا کشیدن ابروها از طريق جراحی توصیه می شود. در مواردی که به طور مشخص پوست  بالایی زیاد بوده و حجم چربی به خصوص در قسمت های داخل آن در سمت ریشه ی بینی قابل توجه باشد، اعمال جراحی پلک فوقانی می تواند به بیماران کمک کند. در این شرایط با اتمام عمل جراحی می توان پوست اضافی را همراه با چربی پلک بالا برداشت.

آن دسته از مراجعینی که از مشکل پلک بالایی به دلیل ارثی و نژادی ناراضی هستند، می توانند از تخلیه ی چربی این پلک سود ببرند، اما اصلاح فرم چشم و  ، کاری محال است. انجام اعمال جراحی در این افراد مستلزم معاینه و مشاورهی دقیق، قبل از عمل می باشد.


جراحی پلک پایین:

آن دسته از بیماران که به دلیل پف پلک پایین در جستجوی روشهای جراحی می باشند در صورتی که سن بالایی نداشته و قوام پلک و قدرت بازگشت آن حفظ شده باشد، می توانند از تکنیک های جدیدی بهره مند گردند. این تکنیکها مبتنی بر عدم برش پلک پایین و تخلیه نکردن چربی آن می باشد.
دقت کنید که تخلیه چربی از پلک پایین می تواند باعث چین و چروک بیشتر گردد و نیاز به استفاده از حجم دهنده در آینده را افزایش دهد، بنابراین در تکنیک های جدید ترمیمی از همان چربی و برجستگی زیر پلک استفاده ی بهینه صورت گرفته و با جابجا نمودن آن، گودی زیر چشم را می توان پر نمود. مزیت دوم این روش ها عدم نیاز به برش و در نتیجه باقی نماندن خط برش برروی پلک پایین است. البته به کارگیری این روش ها همگی مستلزم مشاوره و معاینات قبل از عمل می باشد.

منتشرشده در درمان
چهارشنبه, 18 ارديبهشت 1398 11:07

خارج کردن چربی های اضافی از بدن (لیپوساکشن)

نوشته شده توسط

خارج کردن چربی های اضافی از بدن (لیپوساکشن)

خارج کردن چربی های اضافی از بدن یا در اصطلاح لیپوساکشن شایع ترین اقدام پزشکی در راستای زیبایی است که هم اکنون در آمریکا انجام می شود.افرادی که از نظر فیزیکی تناسب اندام دارند
(یعنی بیش از 4 تا 8 کیلوگرم اضافه وزن ندارند) و همچنین از تغذیه ی مناسب نیز برخوردارند، ولی قادر به کم کردن چربی منطقه ای در بدن نیستند، بهترین کاندید برای این روش درمانی به شمار می روند. البته اغلب استعداد ژنتیکی نیز در این چاقی دخالت دارد. لیپوساکشن در هر قسمتی از بدن شامل: شکم و باسن،
پهلوها، پشت و کشاله ران، بازوها و سایر نواحی قابل انجام است.

کاربرد لیپوساکشن

این روش نه برای کاهش وزن، بلکه برای شکل دادن به بدن به کار میرود. اگرچه وقتی که حجم زیادی چربی  از بدن خارج می شود،کاهش وزن نیز اتفاق می افتد.
بیماران ایده آل برای این روش، اشخاصی هستند که بعد از لیپوساکشن، وزن خود را با تغذیهی صحیح و ورزش، کنترل می کنند. نتایج لیپوساکشن برای بیمارانی که وزن خود را ثابت نگاه دارند دائمی است. در گذشته تکنیکهای جراحی، تنها روشی بود که برای اینگونه چربی های اضافه مورد استفاده قرار می گرفت. البته این روش نیاز به بیهوشی عمومی و تزریق خون در حین عمل داشت.
دکتر جفري كلين، متخصص پوست، روش لیپوساکشن با بی حسی«تامی سنت» را ابداع کرد که امکان لیپوساکشن با بی حسی موضعی را فراهم می نماید. در نتیجه میزان خونریزی به حداقل می رسد و خطرات بیهوشی عمومی نیز با این روش کاهش می یابد.
 از زمانی که تکنیک لیپوساکشن بدین ترتیب انجام می شود، امنیت بسیار بالایی برای بیمار ایجاد شده است. عدم نیاز به بیهوشی عمومی، کاهش میزان خونریزی و بی نیازی از سرم تراپی،مزایای روش «تامی سنت» است.
همچنین به علت خاصیت ضدباکتریال لیدوکائین استفاده شده در این روش، خطر عفونت به حداقل می رسد.در حین بی حسی «تامی سنت» بیمار هوشیار است و همکاری مناسبی دارد، در نتیجه امکان تخمین درست از میزان ساکشن به وجود می آید. بنابراین احتمال نیاز به تكرار لیپوساکشن کمتر می شود.در «تامی سنت»، اپی نفرین بکار رفته خاصيت انقباض عروقی دارد و احتمال جذب بی حسی را کاهش میدهد و مدت زمان  بی حسی تا 24 ساعت بعد از عمل ادامه می یابد.

تامی سنت علاوه بر خارج کردن چربیهای منطقه ای، درموارد دیگری نیز کاربرد دارد. برخی از این موارد عبارتند از:

1. استفاده در لبيوم

2. بیماری لیپوماتوز متعدد

3. تعریق بیش از حد زیر بغل
4. بوی بد زیر بغل

5. تخلیه هماتوم

6. سودوژنیکوماستی

7. لیپوساکشن مرحله ای برای کسانی که بصورت بیمارگونه چاق هستند.

روش های لیپوساکشن

سایر روش های لیپوساکشن با بی حسی موضعی تکنیک «تامی سنت»: شامل لیدوکائین و اپی نفرین به همراه نرمال سالین است که در ناحیه ی زیرجلد تزریق می شود و پس از آن ساکشن انجام می گردد.

تکنیک اولتراسوند

نیاز به تامی سنت فراوان دارد و سپس از پروب فلزی استفاده می شود که انرژی گرمایی را به بافت زیرجلدی منتقل می کند. تکنیک لیزر لیپوساکشن: در این روش، تامی سنت به همراه لیزرهای مختلف، به عنوان منبع گرمادهنده به چربی زیرجلدی استفاده می شود.

تکنیک لیپوساکشن به کمک نیروی پنوماتیک

در این روش لیپوماتیک) در واقع لیپوساکشن، با استفاده از کانولای مکنده و ویبره شونده انجام می پذیرد. این دستگاه با یک موتور پنوماتیک کار می کند که باعث فشرده شدن هوا از سه طریق ایجاد نوسان، چرخش و لرزش شده و این اقدام باعث حل شدن چربی می گردد.

این دستگاه موجب خارج کردن چربی، بدون هرگونه آسیب به عضلات، عروق خونی و اعصاب می شود. در لیپوساکشن به دلیل هوشیاری و همکاری مناسب فرد، جراح پوست می تواند در حین عمل، محل های ساکشن شده را کاملا بررسی کرده و نتیجه ی مطلوب را به دست آورد. در نتیجه نیاز به اقدامات ثانویه و عمل های مجدد را نسبت به روش های جراحی با بیهوشی عمومی کاهش داده است.


دوره نقاهت لیپوساکشن

بعد از عمل لیپوساکشن، بیمار دوره ی نقاهت بسیار کوتاهی دارد و بلافاصله می تواند به کار روزمره خود بپردازد. افراد بعداز عمل باید تحت رژیم درمانی مناسب قرار گیرند و ورزش را در برنامه روزانه خود قرار دهند. کاهش اشتها پس از عمل به مدت طولانی در بیماران از نتایج آن می باشد. میزان عارضه و خطر این روش تقريبا نزدیک به صفر است.



منتشرشده در درمان
یکشنبه, 29 مهر 1397 12:36

هر چیزی که باید درباره سرطان سینه بدانید

نوشته شده توسط

نتایج پژوهش‌های متعدد، بارها و بارها نشان داده است، سبک زندگی سالم و معاینات مداوم می‌تواند علاوه بر دفع ریسک بروز سرطان سینه، بسیاری از بیماری‌های دیگر را نیز از بین ببرد.

امروزه، سرطان سینه بیش از هر سرطان دیگری آمار ابتلا را به خود اختصاص داده است و اگر دیر تشخیص داده شود، با افزایش شمار مرگ و میر همراه خواهد بود.

نتایج پژوهش‌های متعدد، بارها و بارها نشان داده است، سبک زندگی سالم و معاینات مداوم می‌تواند علاوه بر دفع ریسک بروز سرطان سینه، بسیاری از بیماری‌های دیگر را نیز از بین ببرد.

تمام کارشناسان، غربالگری را یکی از راه‌های موثر در تشخیص سرطان می‌دانند که به بقای بیشتر فرد بیمار منجر می‌شود؛ ضمن اینکه با غربالگری هزینه درمان و تأثیرات منفی ناشی از ابتلا به آن کاهش می‌یابد.

براساس این گزارش، اگر بیماری در مراحل اولیه درمان شود، کیفیت جراحی و درمان بالاتر خواهد بود و باعث افزایش طول عمر بیمار نیز می‌شود.

در زیر به عواملی که موجب پدید آمدن سرطان سینه می‌شوند و آنهایی که زمینه بروز این سرطان را کم‌رنگ می‌کنند، اشاره می‌کنیم:

زن بودن، مهم‌ترین عامل ابتلا به سرطان سینه

براساس تحقیقات کارشناسان بهداشتی، زن بودن، مهم‌ترین عامل ابتلا به سرطان سینه است؛ گرچه مردان هم ممکن است به این سرطان مبتلا شوند، ولی ریسک بروز آن در زنان بیش از صد برابر است.

چاقی و بی‌تحرکی؛ از فاکتورهای مهم ابتلا به سرطان سینه

محققان دانشگاه هاروارد دریافتند، چاقی، بی‌تحرکی، مصرف دخانیات و الکل، اولین قاعدگی و دیر بچه‌دار شدن یا به طور کل بچه دار نشدن می‌تواند ریسک بروز سرطان سینه در زنان را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

بررسی‏‌های انجام شده توسط محققان دانشکده اپیدمیولوژی و بهداشت عمومی دانشگاه کالج سلطنتی لندن و یکی از دانشمندان برجسته در این زمینه نشان می‌دهد، ‌اپیدمی چاقی در کشورهای صنعتی به‌ عنوان مهم‌ترین عامل ابتلا به سرطان شناسایی شده است.

گوشت‌های فرآوری شده عامل افزایش ریسک سرطان سینه

محققان هاروارد هشدار داده‌اند، خوردن همبرگر و هات‌داگ باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه در زنان می‌شود.

نتیجه بررسی‌های متعدد میلیون‌ها زن نشان داده است، مصرف گوشت فرآوری شده با افزایش قابل توجه ریسک ابتلا به بیماری‌های مختلف همراه است.

این اولین مطالعه برای نشان دادن ارتباط میان مصرف گوشت فرآوری شده و ابتلا به سرطان سینه است.

افزایش چربی؛ افزایش تعداد موارد سرطان سینه

برمبنای اعلام انجمن سرطان آمریکا، چربی بیشتر در بدن می‌تواند با ریسک بالاتر برای سرطان سینه همراه باشد؛ بنابراین افزایش نرخ چاقی می‌تواند برای افزایش نرخ سرطان سینه در جهان مورد ملاحظه قرار گیرد.

سرطان سینه؛ شایع‌ترین سرطان در انگلیس

براساس جدیدترین آمارهای ارائه شده از سوی سازمان‌های رسمی انگلیس، سرطان سینه شایع‌ترین سرطان در کشور انگلیس است.

داده‌ها حکایت از آن دارد که که اکثر زنان انگلیسی که مبتلا به سرطان سینه می‌شوند، سنّ 50 سالگی را پشت سر گذاشته‌اند.

تشخیص یک مبتلا در هر 10 دقیقه

آمارها نشان می‌دهد، در هر 10 دقیقه یک نفر در انگلیس مبتلا به سرطان سینه تشخیص داده می‌شود؛ از هر 8 زن انگلیسی احتمال ابتلای یک نفر به سرطان سینه وجود دارد.

یک زن از هر 8 زن آمریکایی مبتلا به سرطان سینه است

نتایج تازه‌ترین بررسی‌های محققان سی‌دی‌سی نشان داده است، از هر 8 زن آمریکایی یک نفر مبتلا به سرطان سینه است.

266 هزار سرطان سینه در سال 2018

محققان سی‌دی‌سی می‌گویند: تا پایان سال 2018 انتظار بیش از 266 هزار و 120 مورد ابتلا به سرطان در می‌رود.

دختران دهه 20 و 30؛ گروه پرخطر

کارشناسان مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده در یک بیانیه جدید اعلام کردند، دختران در دهه 20 و 30 سالگی بیش از دیگر گروه‌های سنی در خطر ابتلا به سرطان سینه هستند؛ شواهد حاکی از‌ آن است که بروز سرطان در دختران با این گروه سنّی به میزان قابل توجهی نرخ صعودی پشت سر گذاشته است.

ژنتیک؛ عامل تعیین کننده در بروز سرطان

محققان تأکید می‌کنند، در افرادی که مادر یا خواهر آنها مبتلا به سرطان سینه بوده است، احتمال ابتلا به دو برابر افزایش می‌یابد.

سرطان سینه؛ مهم‌ترین سرطان در سراسر دنیا

به گفته پژوهشگران دانشگاه بوستون، در سراسر دنیا، سرطان سینه مهم‌ترین نوع سرطان در زنان است و 25 درصد از تمام موارد سرطان را به خود اختصاص می‌دهد.

مرگ سالانه 7 میلیون نفر به دلیل بروز سرطان سینه

بر اساس آخرین آمار صندوق تحقیقات سرطان جهانی هر ساله حدود 7 میلیون نفر در سرتاسر جهان در اثر ابتلا به سرطان جان خود را از دست می‌دهند که این آمار تا سال 2020 به 10 میلیون نفر افزایش خواهد یافت.

کاهش ریسک بروز سرطان سینه با پیاده‌ روی

محققان مرکز سرطان آتلانتا در آمریکا می گویند: خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که روزانه یک ساعت پیاده روی می‌کنند،ْ کاهش می یابد.

مطالعه 73 هزار و 615 زن یائسه که هر روز حداقل یک ساعت فعالیت جسمی منظم داشتند نشان می‌دهد، زنانی که دست‌کم یک ساعت در روز فعالیت بدنی منظم دارند، 25 درصد کمتر از دیگران در خطر ابتلا به سرطان سینه قرار دارند.

کاهش بروز سرطان سینه با شیردهی

نقش پیشگیرانه شیردهی سالهاست مورد توجه محققان است؛ هر چه سن شروع شیردهی، تعداد دفعات و مدت زمان آن بیشتر باشد، احتمال ابتلا کمتر است؛ در دوران شیردهی بافت سینه دچار تغییراتی می‌شود و سلول‌های تخصص یافته‌ای در آن شکل می‌گیرد که این سلول‌ها در از بین بردن سلول‌های سرطانی نقش به‌سزایی دارند.

تأثیر مصرف آسپرین در کاهش ابتلا به سرطان سینه

یافته‌های جدید دانشمندان، احتمالات قبلی آنها را که مبنی بر کاهش ریسک سرطان با مصرف آسپرین بوده را تأیید می‌کند؛ پژوهشگران نیز باور دارند، دوز پایینی از اسپرین به کاهش میزان استروژن کمک می‌کند.

محققان انگلیسی، با جمع‌آوری داده‌ها از 57164 زنی که بین سال‌های 2005 و 2013 تحت نظر بودند در نهایت تأیید مصرف آسپرین در کاهش سرطان سینه را اعلام کردند.

آسپرین همچنین موجب کاهش التهاب می‌شود؛ التهاب به DNA آسیب می‌زند و منجر به بروز سرطان می‌شود، تمامی این یافته‌ها در کنار هم فواید مصرف آسپرین در جهت کاهش ابتلا به سرطان را نشان می‌دهد.

دفع ریسک سرطان سینه پس از یائسگی

نتایج تازه‌ترین بررسی‌های محققان نیویورکی نشان داده است، کاهش وزن به دفع خطر بروز سرطان سینه پس از یائسگی کمک می‌‌کند.

این پژوهش که در مجله «cancern» منتشر شده بیانگر آن است که کاهش وزن حتی اگر اندک باشد، به میزان قابل توجهی زنان را از خطر سرطان سینه حفظ می‌کند.

فرزندآوری عامل کاهش ریسک سرطان سینه

به گفته پژوهشگران شیوع سرطان سینه در زنانی که بچه‌دار می‌شوند کمتر است و این کاهش با تعداد بچه‌ها رابطه مستقیم دارد.

کاهش مرگ و میر سرطان سینه با استفاده از دارو

بر اساس نتایج یک تحقیق، داروهای ارزان قیمتی که معمولاً برای تقویت استخوان مصرف می‌شوند می‌توانند مرگ و میر ناشی از سرطان پستان را کاهش دهند. بیس فسفونات‌ها (Bisphosphonates) عمدتاً برای جلوگیری از تحلیل استخوان در افراد مبتلا به پوکی استخوان استفاده می‌شوند.

این داروها از تغذیه هر سلول سرطانی که در استخوان گسترش می‌یابد، جلوگیری می‌کنند و به این ترتیب رشد سلول‌های سرطانی را متوقف می‌سازند.

غربالگری و درمان سریع سرطان سینه

کارشناسان موسسه سلات انگلیس می‌گویند: غربالگری در زمینه سرطان سینه بسیار مهم است؛ افراد باید قبل از آنکه این بیماری گسترش یابد و به قسمت‌های دیگر بدن سرایت کند از آن اطلاع یابند و اقدامات پیشگیرانه را انجام دهند.

منتشرشده در درمان
پنج شنبه, 05 مهر 1397 13:46

خارج کردن میله آهنی از شکم کارگر کرجی

نوشته شده توسط

رئیس مرکز فوریت‌های پزشکی و اورژانس البرز از وقوع یک تصادف رانندگی با هفت مصدوم در جاده چالوس خبر داد.

 مهرداد بابایی در پی وقوع حادثه تصادف بین دو دستگاه سواری تيبا و پراید در جاده چالوس، بلافاصله دو دستگاه آمبولانس اورژانس115 به محل حادثه اعزام شد.

بابایی افزود: این حادثه در محور کرج به چالوس، پنج کیلومتر بعد از پمپ بنزین نساء رخ داد و منجر به مصدوميت شدید هفت تن شد و با توجه به بعد مسافت تا مرکز درمانی تخصصی و وضعیت حاد مصدومين همه مصدومين که سه نفر آقا در سنین 40، 38 و 30 سال و سه نفر خانم 15, 27 و 53 ساله و شیرخوار پسر 10 ماهه بودند؛ در دو پرواز متوالی بالگرد اورژانس هوايي البرز به بیمارستان البرز منتقل شده و تحت درمان قرار گرفتند.

وی خاطرنشان کرد: همچنین در حادثه‌ای دیگر در شهرک صنعتی بهارستان واقع در لاین شمالی اتوبان کرج قزوین، در یک واحد صنعتی، مرد جوان 36 ساله‌ای که در اثر نفوذ یک میله به شکم و قفسه سینه دچار آسیب جدی شده و در معرض خطر شدید قرار داشت در عملیات اورژانس هوايي البرز در کمترین زمان ممکن به بیمارستان البرز منتقل شده و بلافاصله تحت جراحی قرار گرفته و در حال حاضر در بخش مراقبت‌های ویژه تحت مراقبت و درمان است.

منتشرشده در درمان
سه شنبه, 02 مرداد 1397 04:30

آلرژی

نوشته شده توسط

وقتی آلرژی به سراغ­تان می­آید، فرقی نمی­کند به چه شكلی بروز می­كند، به هر حال فعالیت­های روزانه­ی شما را مختل می­كند. نکته­ی مهم، چگونگی رفتار شما با این مهمان ناخوانده است.

آلرژی:

آلرژی در واقع وجود يک وضعيت ژنتيک در فرد است كه سبب می­شود بدن نسبت به عوامل طبيعی و بی­ضرر موجود در محیط، واكنش نامناسب و افزايش يافته نشان دهد. مثلاً به­صورت طبيعی، بدن نبايد در تماس با گرده گياهان و يا مصرف غذاها، واكنش نشان دهد ولی فردی كه آلرژی بينی و يا آسم دارد ممكن است با استنشاق گرده برخی گياهان، دچار علائم آبريزش بينی و سرفه شود و يا فردی كه آلرژی غذايی دارد، ممكن است با خوردن غذايی كه به آن آلرژی دارد، دچار كهير شود.

علائم آلرژی:

علائم آلرژی در سنین مختلف، به صورت­های متفاوتی بروز می­کند. معمولاً آلرژی در سنین شيرخوارگی و كودكی به­صورت تظاهرات پوستی یا اگزما و آلرژی غذايی ظاهر می­شود و به­تدریج با بالا رفتن سن، به­صورت آلرژی­های تنفسی مثل آلرژی بينی يا رينيت آلرژيک و تنگی نفس و آسم بروز می­کند. این سیر را رژه آلرژی­ها می­گویند که از سن کودکی شروع شده و تا سنین بزرگسالی ادامه می­یابد.

آلرژی در واقع يک استعداد ژنتيكی است كه سبب می­شود بيمار در برخورد با عوامل نسبتاً بی­خطر محيطی، مثل غذاها و يا گرده­های گياهان و ساير عوامل محرک دچار علامت شود. بررسی­ها نشان داده اگر پدر و مادر هر دو مبتلا به آلرژی باشند، احتمال ابتلای فرزندشان 80 درصد افزایش می­یابد و اگر يكی از والدين گرفتار آلرژی باشند تا ٤٠ درصد احتمال بروز آلرژی در فرزند وجود دارد ولی غير از زمینه­های ژنتیکی، عوامل محیطی را هم نباید نادیده گرفت. ممکن است، فردی با زمینه­ی ژنتیکی آلرژی در اثر قرارگیری در یک محیط آلوده مثل دود سیگار یا آلودگی هوا، آلرژی­اش بروز كند امّا در محیط غیر آلوده و سالم و در مورد شيرخواران تحت تغذیه با شیر مادر علائم این بیماری ظاهر نشود.

در شیرخوارگی، آلرژی­ها اغلب به­صورت اگزمای پوستی و حساسيت­های غذايی بروز می­كند. در اگزما، پوست دچار خشكی و  خارش و قرمزی شده و لذا کودک بی­قرار و كم­خواب می­شود. فرد مبتلا به آلرژی غذایی در اثر مصرف غذايی كه به آن حساسيت دارد ممكن است دچار علايمی مثل
دل درد، تهوع، استفراغ و حتّی علايم پوستی و تنفسی و در موارد شديد دچار شوک آنافيلاكتيک شود لذا لازم است بيمار از مصرف غذايی كه به آن حساسیت دارد پرهیز کرده و با برنامه غذایی مشخص، کیفیت زندگی خود را بهبود بخشد.

معمولاً آلرژی­های بيني يا رينيت آلرژيک با آبریزش بینی و عطسه و خارش چشم، گوش و حلق همراه است که اين امر بر كيفيت زندگی بيمار تأثیر مستقیم گذاشته و گاهی امور روزمره­ی فرد را مختل و دچار مشکل می­کند. بيمار مبتلا به آسم معمولاً دچار علايمی مثل سرفه، تنگی نفس، خس خس سينه و احساس فشار در قفسه سينه می­شود كه اين علايم ممكن است خودبه­خود و يا بيش­تر در برخورد با عوامل محرک محيطی و يا با سرماخوردگی شروع شود

پيشگيری از آلرژی:

برای جلوگيری از بروز و تشديد آلرژی ها به­خصوص در خانواده­های دارای زمینه­ی آلرژی، توصيه می­شود از دادن شیر خشک به شيرخوار خودداری شود و ترجيحاً شيرخوار تا ٦ ماهگی فقط و فقط با شير مادر تغذيه شود و حتی­الامکان کودک در معرض محرک­های آلرژی­زا به­خصوص دود سيگار قرار نگیرد. به بیان دیگر والدین و به­ویژه مادر در دوران حاملگی از استعمال سیگار خودداری كنند.

برخی مطالعات نشان داده، ویتامین D در تقویت سیستم ایمنی بدن، مؤثر و حتّی ممكن است از بروز برخی آلرژی­ها جلوگیری کند. به همین دلیل بررسی سطح ویتامین D توصيه می شود تا در صورت كمبود، درمان لازم انجام شود.

مصرف غذای سالم به­خصوص غذاهای حاوی آنتی اكسيدان­ها مثل سبزيجات تازه و ميوه­ها و پرهيز از غذاهای چرب و به­خصوص فست فودها، نقش مؤثری در پيشگيری از بروز و تشديد آلرژی دارد.

زندگی صنعتی، بی­تحركی، آلودگی هوا و مصرف دخانيات از عوامل مؤثر بر بروز و تشديد بيماری­های آلرژیک است.

استرس زمینه­ساز اکثر بیماری­هاست و به­طور خاص بیماری­های آلرژیک ممكن است با استرس تشدید شوند. به­طور مثال، زمانی که فرد کهیر می­زند استرس ممكن است باعث بروز و يا تشدید آن شود. در مواردی استرس، عامل محرکی برای بروز و حمله­ی آسم می­باشد. توصيه می­شود افراد مبتلا به آلرژی، خواب کافی و تغذیه­ی سالمی داشته و حتی­الامکان و از استرس­های محیطی، دوری کنند.

درمان آلرژی:

آلرژی­ها گرچه ممكن است مزمن و آزاردهنده باشند ولی خوشبختانه با رعايت اصول صحيح پيشگيری و درمان مناسب، قابل کنترل­اند.

گاهی افراد، علايم آلرژی را با سرماخوردگی و عفونت تنفسی اشتباه می­گیرند و رأساً آنتی بيوتيک و يا آمپول­های کورتون­دار مصرف می­کنند كه اين امر سبب كنترل نامناسب بيماری و بروز عوارض جانبی متعدد می­شود. همچنين ممكن است برخی آلرژی­ها با تظاهرات شديد و يا حتّی تهديدكننده­ی حيات ظاهر شوند، لذا توصيه می­شود بيماران آلرژيک با مراجعه به پزشک فوق تخصص آلرژی ضمن تشخيص صحيح بيماری، درمان مناسب را دريافت نمايند.

سخن آخر اين­كه، آلرژی یک بیماری قابل كنترل است و خوشبختانه اغلب آلرژی­ها به مرور زمان و با بالا رفتن سن بهبود می­یابند.

دکتر علیرضا خیاط زاده 

فوق تخصص آسم

آلرژی و ایمونلوژی بالینی 

 

منتشرشده در درمان
سه شنبه, 02 مرداد 1397 04:30

فشار خون و بارداری

نوشته شده توسط

افزایش فشار خون، شایع­ترین مشکل طبی است که در طی بارداری روی داده و 3-2 درصد بارداری­ها را عارضه ­دار می­کند.

افزایش فشار خون در بارداری به چهار دسته تقسیم می­شود:

1- فشار خون مزمن.

2- پره اکلامپسی و اکلامپسی (مسمومیت بارداری).

3- فشار خون بارداری.

4- پره اکلامپسی همراه با فشار خون مزمن.

فشار خون مزمن به فشار خون بیش­تر از 90/140 پیش از بارداری یا پیش از هفته­ی 20 بارداری گفته می­شود.

در مقابل افزایش فشار خون بعد از هفته­ی 20 حاملگی به­عنوان پره اکلامپسی در نظر گرفته می­شود.

پره اکلامپسی در 5 درصد تمام حاملگی­ها، 10 درصد از بارداری­های اول، 20 تا 25 درصد زنان با فشار خون مزمن ظهور می­کند.

بیماری­های فشار خون در بارداری ممکن است موجب ایجاد عوارض در مادر و جنین شود و هنوز یک علّت مهم منجر به مرگ مادران محسوب می شود.

پره اکلامپسی:

پره اکلامپسی در واقع یک بیماری گسترده در عملکرد دیواره­ی عروق و انقباض عروقی است که بعد از هفته­ی20 حاملگی بروز کرده و 4 تا 6 هفته بعد از بارداری می­تواند ادامه یابد. از نظر بالینی این عارضه با فشار خون و دفع پروتئین در ادرار همراه یا بدون ورم در صورت و اندام­ها تعریف می­شود.

عوامل خطر پره اکلامپسی:

  • بارداری اول
  • سن بالاتر از 40 سال
  • نژاد سیاه
  • سابقه­ی فامیلی
  • بیماری مزمن کلیه
  • دوقلویی
  • دیابت
  • بالا بودن BMI   2(قد /(وزنBMI:
  • اختلال ارثی در فاکتورهای انعقادی

علائم و نشانه­ها:

به دلایل مختلفی، علائم تشخیص پره اکلامپسی ممکن است آسان نباشد. در صورت خفیف بودن، بیماری ممکن است بدون علائم باشد و معمولاً در ویزیت­های دوران بارداری کشف می­شود. علائمی که نشانه­ی شدّت پره اکلامپسی و اختلال کار دستگاه­های اصلی بدن است شامل:

  • سردرد
  • اختلالات بینایی به­صورت تاری دید یا عدم دید در یک نقطه از میدان بینایی
  • تغییر وضعیت روانی
  • کوری
  • تنگی نفس
  • ورم، افزایش ناگهانی ورم یا ورم صورت
  • درد در قسمت فوقانی یا سمت راست شکم
  • ضعف و درد عضلانی
  • تشنج عمومی

تشخیص:

تمام موارد افزایش جدید فشار خون یا افزایش ناگهانی وزن (بیش از 1 کیلوگرم در هفته در سه ماهه­ی سوم) باید به­عنوان معیار جهت ویزیت­های مکرر با فاصله­ی دو تا سه روزه در نظر گرفته شود و آزمایشات لازم انجام شود.

با افزایش دفعات ویزیت در سه ماهه­ی سوم تشخیص زودتر پره اکلامپسی امکان­پذیر می­شود. تمام مادران باردار باید در صورت بروز علائمی مثل سردرد شدید، تاری دید، درد قسمت فوقانی شکم یا ورم ناگهانی، سریعاً به اورژانس مراجعه نمایند.

اداره بیماری:

تنها راه رفع پره اکلامپسی، زایمان است. در صورت خفیف بودن بیماری تا زمانی­که رشد جنین تکمیل شود، می­توان بیمار را با کنترل فشار خون دو بار در هفته و آزمایش دفع پروتئین ادرار هفتگی تا هفته 37 به­صورت سرپایی تحت نظر گرفت. کاهش فعالیت فیزیکی در طول روز سودمند است امّا استراحت مطلق ضرورتی ندارد. مقدار کافی پروتئین و کالری باید در رژیم غذایی گنجانده شود و مصرف مایعات و نمک نباید محدود شود. سونوگرافی جهت بررسی وضعیت جنین و بررسی محدودیت رشد جنین و سونوگرافی داپلر جهت بررسی میزان جریان خون جفت،
کمک­کننده است.

تدابیر درمانی:

هدف اصلی درمان تمام حاملگی­های همراه با پره اکلامپسی شامل:

  • ختم بارداری با حداقل آسیب به مادر و جنین.
  • به دنیا آوردن نوزادی که قادر به رشد و حیات باشد.
  • برگرداندن سلامت کامل به مادر.

زایمان تنها راه بهبودی در پره اکلامپسی می­باشد. در پره اکلامپسی بدون علائم شدید اغلب بعد از هفته 37 حاملگی باید ختم داده شود. زنان باردار تا هفته­ی 37 باید در صورت لزوم در بیمارستان بستری شوند و از نظر بدتر شدن وضعیت پره اکلامپسی تحت نظر باشند. در بیماران با ظهور علائم پره اکلامپسی شدید باید القای زایمان بعد از هفته­ی 34 در نظر گرفته شود در این موارد شدّت بیماری باید در برابر نارس بودن جنین سنجیده شود. در مادران با علائم پره اکلامپسی شدید که تحت درمان انتظاری تا رسیده شدن جنین هستند در صورت وجود موارد زیر باید حاملگی ختم داده شود:

  • پارگی کیسه آب.
  • آزمایش­های جنینی نامطمئن.
  • فشار خون غیر قابل کنترل که به درمان طبی جواب نمی­دهد.
  • کاهش مایع آمنیوتیک.
  • کاهش شدید رشد جنین.
  • کاهش حجم ادرار مادر.
  • سردرد شدید و مداوم.
  • درد در ناحیه فوقانی شکم.
  • تجمع مایع در ریه.
  • کاهش پلاکت خون و افزایش آنزیم­های کبدی.
  • جدا شدن جفت.
  • تشنج.

نوع زایمان بر اساس وضعیت مادر و جنین از زایمان طبیعی تا سزارین متفاوت است ولی بهترین گزینه برای مادر زایمان طبیعی می­باشد. درمان پیشگیری­کننده از تشنج شامل: تجویز منیزیم سولفات در تمام بیماران با پره اکلامپسی شدید است که تا 24 ساعت بعد از زایمان ادامه می­یابد. درمان فشارخون بعد از زایمان با داروهای خوراکی ادامه یافته و یک هفته بعد از ترخیص از بیمارستان فشار خون باید مجدداً چک شود. در بسیاری از موارد پره اکلامپسی، فشار خون حداکثر تا 12 هفته بعد از زایمان به حدّ نرمال می­رسد به جز مواردی که فشار خون مزمن پیش از بارداری تشخیص داده نشده باشد.بیماران باید به­طور مکرر از نظر پره اکلامپسی و تشنج تا 6 هفته بعد از زایمان تحت نظر باشند.

پیشگیری:

به­طور کلّی هیچ راهکاری جهت پیشگیری، اثربخش و کارآمد نبوده است.

تغییرات تغذیه­ای: رژیم غذایی کم نمک در پیشگیری از پره اکلامپسی بی­تأثیر است. کمبود میزان کلسیم غذایی در بعضی مطالعات با افزایش خطر فشار خون حاملگی همراه بوده و در بعضی مطالعات تجویز مکمل کلسیم در طی دوره­ی بارداری همراه با کاهش میزان بروز پره اکلامپسی و فشارخون بوده است.

تجویز دوز کم آسپرین نیز در بعضی از مطالعات در کاهش بروز پره اکلامپسی تأثیر داشته است.

دکتر معصومه مظفری 

متخصص زنان، زایمان و نازایی 

منتشرشده در درمان
سه شنبه, 02 مرداد 1397 04:30

شایع­ترین تومور رحم و لگن زنان: لیومیوم­ها

نوشته شده توسط

قبل از قرن بیستم، هیچ درمان مؤثری برای لیومیوم رحمی در دسترس نبود. لیومیوم رحمی اغلب تا اندازه بسیار بزرگ رشد می‌کرد و باعث رنج فراوان بیمار به­علّت درد و خون­ریزی می‌شد. مرگ ناشی از میوم رحمی امروزه به­ندرت رخ می‌دهد. لیومیوم رحمی یک مسأله­ی مهم سلامت عمومی و سلامت زنان است.

بسیاری از زنان اصرار به حفظ رحم برای حاملگی بعدی دارند حتّی گاهی، وقتی بچه نمی­خواهند یا احتمال آن، وجود ندارد. لیومیوم یک تومور خوش­خیم است که به­طور عمده، از سلول‌های عضله­ی صاف تشکیل شده و امروزه اصطلاحات متفاوتی برای اشاره به تومور استفاده می‌شود. مثل فیبروم  میوفيبروم و میوم.

فیبروم و فیبروئید:

اصطلاح لیومیوم، دقیق‌ترین اسمی است که روی منشأ تومور، از سلول عضله­ی صاف و غلبه جز عضله صاف آن تأکید دارد. بروز ۵۰ درصدی کشف شده در معاینات جسد که نقل قولی شایع است، منطقی به­نظر می‌رسد. لیومیوم، مسئول حدود 3/1 همه­ی بستری‌های بیمارستان، در سرویس زنان است بروز آن در زنان آمریکایی و آفریقایی نسبت به زنان سفيدپوست بالاتر است.

هیچ توضیح مشخصی برای این تفاوت نژادی وجود ندارد.لیومیوم‌ها در زنان آفریقایی و آمریکایی بزرگ­تر هستند و در سنین پایین ­تری رخ می‌دهند.

بیماران مبتلا به ميوم اغلب سابقه­ی خانوادگی ليوميوم رحمی را دارند. رشد میوم وابسته به تولید استروژن است. تومورها طی سال‌های بسیار فعال تخمدان پیشرفت می‌کنند. ترشح مداوم استروژن، به­ویژه وقتی با شیردهی یا حاملگی قطع نمی­شود مهم­ترین عامل خطر زمینه‌ای در ایجاد میوم، فرض می‌شود. پس از یائسگی با پسرفت ترشح استروژن تخمدان، رشد میوم معمولاً متوقف می‌شود.

زنان نولی پار ( زنانی که هرگز زایمان نداشته اند) با بالا رفتن سن، ریسک‌های افزایش یافته­ای برای ایجاد میوم دارند. با این حال در زنان مولتی پار ( زنانی که چند زایمان داشته اند) خطر نسبی با هر حاملگی کاهش می‌یابد و زنی که 5 حاملگی ترم داشته، خطر 5/1 زن نولی پار را برای ایجاد میوم دارد. این نسبت در زنان چاق افزایش می‌یابد که به تبدیل آندروژن به استروژن، توسط آروماتاز چربی بستگی دارد. لیومیوم ممکن است طی حاملگی رشد زیادتری نشان دهد. شواهد بالینی، مستندات بیش­تری برای ارتباط استروژن و پروژسترون در رشد این تومورها را فراهم کرد. با این حال، تأمین خون بهتر طی حاملگی نیز ممکن است، رشد آن­ها را تشدید کند. لیومیوم ممکن است منفرد باشد ولی بیش­تر آن­ها چندتایی هستند. لیومیوم‌ها به­طور شایع­تری در جسم رحم و با شیوع کم­تری در سرویکس ( دهانه رحم) ایجاد می‌شوند. لیومیوم‌ها ممکن است در لیگامان‌های گرد، ایجاد شوند. وقتی تومور باعث بزرگ شدن قرینه رحم می‌شود ممکن است در معاینه دو دستی با رحم حامله اشتباه شود. مهم­ترین ولی نادرترین تغییرات در لیومیوم دژنراسیون سارکوماتو می‌باشد.

بروز واقعی سارکوم در لیومیوم احتمالاً کم­تر از ۱ در ۱۰۰۰ یا 1/0 درصد است. در یک زن بین ۴۱ تا 50 سال با لیومیوم علامت­دار احتمالی، شانس 1 در 112 برابر وجود لیومیوسارکوم وجود دارد. بیشتر لیومیوم‌ها بدون علامت هستند. بروز بدخیمی در لیومیوم کم­تر از 1/0 درصد است که
کم­تر از میزان مرگ و میر جراحی هیسترکتومی در بیمارستان‌های متوسط است.

شرح حال رشد سریع به­ویژه رشد پس از یائسگی اندیکاسیون برداشتن لیومیوم است حتّی اگر علامتی نداشته باشد. علائم رشد سریع در همه­ی بیماران مهم است ولی در بیماران مسن­تر، شوم­تر است. در بیماران جوان­تر، شایع‌ترین علّت رشد سریع میوم رحمی، حاملگی است. اگر حاملگی ردّ شود، لیومیوسارکوم باید مدنظر باشد که به­ندرت کشف می‌شود. لیومیوم‌های کوچک که بدون علامت هستند تنها به پی گیری در طول زمان با معاینه­ی لگنی هر ۶ تا ۱۲ ماه و سونوگرافی لگنی واژینال نیاز دارند. در شروع، ممکن است معاینه­ی مکرر برای تعیین میزان رشد، اندیکاسیون داشته باشند.

اگر سیاست تحت نظر گرفتن، پذیرفته شد، باید از طبیعت تومور بسیار مطمئن باشیم. اگر در مورد منشأ تخمدانی یا رحمی یک تومور، عدم قطعیت وجود دارد ممکن است معمولاً با معاینه­ی لگن توسط یک متخصص زنان حاذق، بتوان عدم قطعیت را برطرف کرد. در موارد مشکل، معاینه­ی زیر بیهوشی ممکن است لازم باشد. لاپاروسکوپی ممکن است ارزش زیادی در تعیین هویت یک توده آدنکسی داشته باشد. با این حال قبل از استفاده از تکنیک‌های تهاجمی ارزیابی‌های تشخیصی غیرتهاجمی باید انجام شود که شامل مطالعات رادیوگرافیک شکم و لگن، سونوگرافی و سی تی اسکن می‌باشد (CT).

در زنانی که نزدیک به یائسگی هستند، لیومیوم رحمی نسبتاً بزرگ می‌تواند با دانستن این که پس از یائسگی، اندازه افزایش نخواهد داشت و ممکن است تا حدّی پسرفت کند تحت نظر قرار گیرد. معمولاً در موارد رشد قرینه لیومیوم اینترامورال ( داخل عضله رحم ) است که تا نزدیک یا بالای ناف می‌رسد و روی لبه­ی لگنی قرار می‌گیرد و به همان شیوه­ای که رحم حامله به­طور قرینه رشد می‌‌کند حالب‌ها را نیز تحت فشار قرار می‌دهد. این پروسه معمولاً کند و بدون درد است. سونوگرافی از راه شکم و اندو واژینال، روش‌های تصویربرداری استاندارد، برای کشف لیومیوم می‌باشند. معمولاً سونوگرافی­های شکمی قادر به کشف میوم کم­تر از 2 سانتی متر نمی­باشد.

کم­تر از 50% بيماران مبتلا به ليوميوم رحمی علامت دار هستند. حتّی بیمارانی که لیومیوم رحمی بزرگ دارند، ممکن است شرح حال پریود طبیعی داشته باشند. آنمی فقر آهن از یک افزایش تدریجی در از دست دادن خون قاعدگی شروع می‌شود که حتّی خود بیمار تشخیص نداده است.

در حدود 3/1 بیماران با لیومیوم علامت­دار رحمی، خون­ریزی غیرطبیعی دارند. جریان خون قاعدگی معمولاً سنگین است ولی ممکن است در دوره­ی طولانی از زمان، در فواصل نامنظم رخ دهد. در بیش­تر موارد وقتی خون­ریزی پس از یائسگی رخ می‌دهد و لیومیوم در معاینه­ی دو دستی کشف می‌شود، خون­ریزی به­علّت عوامل ديگر مثل اختلالات اندومترو سرويکس، واژنیت آترونیک یا استروژن‌های خارجی است، رشد پس از یائسگی لیومیوم رحمی ممکن است نشانگر تغیرات بدخیم باشد؛ به­ویژه اگر با خون­ریزی پس از یائسگی همراه باشد. شواهد فشار روی احشای لگنی مجاور ممکن است اندیکاسیونی برای درمان باشد. مثانه اغلب از چنین فشاری آزار می‌بیند و باعث ایجاد احساس فوریت در ادرار و تکرار ادرار و گاهی حتی بی­اختیاری ادراری می‌شود. روده نسبت به مثانه، کم­تر علائم ناشی از فشار را نشان می‌دهد. ولی می­تواند ایجاد یبوست کند، دیسمنوره ( درد قاعدگی ) که در دهه­ی 4 و ۵ ایجاد می‌شود، ممکن است علامت برجسته­ی رشد لیومیوم باشد.حدود یک سوم بیماران مبتلا به لیومیوم علامت­دار، احساس درد و یا ناراحتی لگنی و شکمی دارند.

شواهد رشد سریع لیومیوم رحمی که توسط معاینه­کننده در طی زمان مشاهده شود یا توسط سونوگرافی تأیید شود نشانگر لزوم مداخله­ی جراحی است. رشد لیومیوم رحمی در زنان پس از یائسگی نشانگر بدخیمی است. لیومیوم رحمی ممکن است با نگرانی‌های دیگر مامایی از جمله زایمان قبل از موعد، مرده­زایی و حاملگی بینابینی همراه باشد. معمولاً وقتی یک لیومیوم در نزدیکی محل جفت باشد، احتمال عارضه دار شدن بارداری زیاد می شود که از عمده این                                                عوارض، خون­ریزی بوده ولی درد، زایمان زودرس و خون­ریزی پس از زایمان نیز دیده می­شود.

گاهی حاملگی باعث رشد قابل توجه لیومیوم می شود.به همان طریقی که میومتر در حاملگی افزایش رشد پیدا می‌کند. پس از زایمان، لیومیوم جمع می‌شود و معمولاً تا ماه سوم پس از زایمان به سایز قبل از حاملگی خود بر می­گردد. اغلب بیماران با لیومیوم رحمی هیچ مشکلی در حامله شدن و به پایان رساندن حاملگی ندارند تنها مشکلی که به­وجود می‌آید، ممکن است مشکل در تشخیص سن حاملگی از سایز رحم به­علّت وجود لیومیوم باشد. اغلب لیومیوم­های رحمی        (80-70%) بدون علامت هستند و به­طور تصادفی طی یک معاینه روتین لگنی کشف می‌شوند. چنین بیمارانی نیاز به توضیح و اطمینان­بخشی و معاینه­ی مجدد در فواصل دوره­ای دارند. یک سونوگرافی لگنی پایه یا مطالعه ام.آر.آی ممکن است برای مقایسه با معاینات آینده و برای ارزیابی تخمدان ها، اگر تخمدان‌ها در معاینه لگنی لمس نشوند، لازم باشد.

اندیکاسیون:

برداشتن جراحی به­وسیله­ی تکنیک‌های مختلف، مؤثرترین و پرکاربردترین روش درمان بیماران با علائم بارز است. میانگین کاهش در حجم میوم و رحم ۴۰ تا ۵۰% پس از ۳ تا ۶ ماه از درمان با آگونیست GnRH است. بيش­ترین پاسخ در اولین ۱۲ هفته رخ می‌دهد و متغیر و غیرقابل پیش­بینی است. تنها بیماران با علائم واضح کم خونی شدید ممکن است نیاز به تزریق خون داشته باشند. درمان دارویی نیز ممکن است به­طور گذرا، قبل از جراحی استفاده شود. با شروع دارو قبل از جراحی حداکثر کاهش در حجم میوم ممکن است در تعیین روش جراحی نقش داشته باشد. درمان با آگونیست GnRH به تنهایی نباید برای دوره­ های طولانی­تر از ۶ ماه داده شود. برای بیماران با لیومیوم رحمی علامت­دار که در حال رسیدن به یائسگی هستند امکان­پذیر است که در سال‌های گذر از یائسگی به روش دارویی درمان شوند و هیسترکتومی ( برداشتن رحم ) نشوند.

دکتر عاطفه زندیه 

جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی

 

منتشرشده در درمان
دوشنبه, 01 مرداد 1397 04:30

سرطان پستان و آزمايش ‍ژنتيک BRCA1 و BRCA2

نوشته شده توسط

سرطان پستان شايع­ترين سرطان در زنان است و مانند ديگر سرطان­ها در اتيولوژی آن عوامل محيطی و ژنتيكی نقش دارند. در اغلب موارد سرطان پستان به شكل اسپوراديک (تک گیر ) بوده و تقريباً در 10 درصد از موارد، سرطان پستان ارثی می­باشد. 20 درصد افراد مبتلا به سرطان پستان ارثی در ژن­های BRCA1 و BRCA2 جهش دارند.

سرطان پستان به چه شكلی به ارث مي­رسد؟

سرطان­های مرتبط با BRCA1 و  BRCA2به شكل اتوزومی غالب به ارث می­رسد. به اين معنا كه از طریق یکی از والدین به فرد مبتلا به ارث رسیده و در صورت ناقل بودن یک فرد با احتمال 50% جهش موجود به فرزندان وی نیز انتقال خواهد یافت.

چه کسانی باید تحت آزمایش ژنتیک سرطان سینه قرار بگیرند؟

بر اساس گايد لاين NCCN[1] افرادي که نیاز به بررسی ژنتیکی دارند شامل موارد زیر می­باشند:

  • زن مبتلا به سرطان پستان در سن 50 سالگي و كم­تر.
  • سرطان پستان، سه گانه منفی(2 Triple negative ) در سن 60 سالگی يا كم­تر در خانواده.
  • سرطان تهاجمی تخمدان، لوله فالوپ يا صفاق.
  • وجود دو مورد و يا بيش­تر سرطان پستان در خانواده.
  • مرد مبتلا به سرطان پستان.
  • وقوع سرطان در هر دو سینه یک خانم (فرم دو طرفه).
  • وقوع همزمان سرطان سینه و تخمدان در یک نفر و یا در اعضای یک خانواده.

انجام این تست برای افراد عادی که سابقه­ای از سرطان در آن­ها و یا در افراد خانواده­شان وجود ندارد توصیه نمی­شود.

آيا انجام مشاوره ژنتيک قبل از انجام آزمايش ژنتيک ضروری است؟

توصيه می­شود قبل از انجام آزمايش، مشاوره ژنتيک صورت پذيرد. در اين مشاوره، سابقه­ی فرد و خانواده در حداقل سه نسل مورد بررسی قرار می­گيرد و در مورد تست­های موجود، فواید و معايب آن اطلاعات كافی در اختيار بيمار قرار می گيرد.

آیا در خانواده­هايی كه سابقه­ی ارثی سرطان پستان دارند باید آزمایش ژن­های BRCA1/2 باید برای  تمام افراد خانواده انجام شود؟

معمولاً ابتدا در يك نفر از افراد مبتلا، آناليز كامل ژن­ها صورت گرفته و در صورت شناسايی جهش، در ديگر افراد خانواده، تنها جهش مورد نظر بررسی می گردد.

آيا نتيجه­ی مثبت در ژن­های BRCA1/2 به معنای ابتلای قطعی فرد به سرطان پستان است؟

نتيجه­ی مثبت به اين معناست كه احتمال ابتلای فرد به سرطان پستان افزايش يافته است و فرد ناقل بايد تحت نظر پزشک متخصص باشد. قابل ذکر است برخی افراد ناقل جهش، ممکن است در طول زندگی خود به بیماری مبتلا نشوند. البته اين به معنای عدم انتقال ‍جهش يا ژن معيوب به نسل بعد نيست و فرد مبتلا به احتمال 50 درصد جهش را به فرزندان خود منتقل كرده و احتمال ناقل بودن خواهر و برادر فرد مبتلا نيز 50 درصد می­باشد.

نتيجه منفی در ژن­های BRCA1/2 در خويشاوندان افراد مبتلا به سرطان چگونه تفسير می­گردد؟

چنان­چه جهش شناسايی شده در فرد مبتلای خانواده، در فرد مورد آزمايش منفی باشد، خطر ابتلای سرطان به­دلیل وجود این جهش خاص در مورد وی و همچنین احتمال انتقال آن به فرزندان وی منفی است و احتمال ابتلا به سرطان در چنین فردی مشابه سایر افراد جمعیت می­باشد.

البته احتمال خطای آزمايشگاهی و احتمال وجود جهش در ديگر ژن­ها نيز بايد مدّنظر قرار گيرد.

[1]- National Comprehensive Cancer Network

  1. 2. سرطان سینه سه گانه منفی (Triple negative) : سلول های سرطانی برای گیرنده های استروژن، پروژسترون و 2 HER منفی هستند.

سرطان پستان و آزمايش ژنتيک BRCA1 و BRCA2

سرطان پستان شايع­ترين سرطان در زنان است و مانند ديگر سرطان­ها در اتيولوژی آن عوامل محيطی و ژنتيكی نقش دارند. در اغلب موارد سرطان پستان به شكل اسپوراديک (تک گیر ) بوده و تقريباً در 10 درصد از موارد، سرطان پستان ارثی می­باشد. 20 درصد افراد مبتلا به سرطان پستان ارثی در ژن­های BRCA1 و BRCA2 جهش دارند.

سرطان پستان به چه شكلی به ارث مي­رسد؟

سرطان­های مرتبط با BRCA1 و  BRCA2به شكل اتوزومی غالب به ارث می­رسد. به اين معنا كه از طریق یکی از والدین به فرد مبتلا به ارث رسیده و در صورت ناقل بودن یک فرد با احتمال 50% جهش موجود به فرزندان وی نیز انتقال خواهد یافت.

چه کسانی باید تحت آزمایش ژنتیک سرطان سینه قرار بگیرند؟

بر اساس گايد لاين NCCN[1] افرادي که نیاز به بررسی ژنتیکی دارند شامل موارد زیر می­باشند:

  • زن مبتلا به سرطان پستان در سن 50 سالگي و كم­تر.
  • سرطان پستان، سه گانه منفی(2 Triple negative ) در سن 60 سالگی يا كم­تر در خانواده.
  • سرطان تهاجمی تخمدان، لوله فالوپ يا صفاق.
  • وجود دو مورد و يا بيش­تر سرطان پستان در خانواده.
  • مرد مبتلا به سرطان پستان.
  • وقوع سرطان در هر دو سینه یک خانم (فرم دو طرفه).
  • وقوع همزمان سرطان سینه و تخمدان در یک نفر و یا در اعضای یک خانواده.

انجام این تست برای افراد عادی که سابقه­ای از سرطان در آن­ها و یا در افراد خانواده­شان وجود ندارد توصیه نمی­شود.

آيا انجام مشاوره ژنتيک قبل از انجام آزمايش ژنتيک ضروری است؟

توصيه می­شود قبل از انجام آزمايش، مشاوره ژنتيک صورت پذيرد. در اين مشاوره، سابقه­ی فرد و خانواده در حداقل سه نسل مورد بررسی قرار می­گيرد و در مورد تست­های موجود، فواید و معايب آن اطلاعات كافی در اختيار بيمار قرار می گيرد.

آیا در خانواده­هايی كه سابقه­ی ارثی سرطان پستان دارند باید آزمایش ژن­های BRCA1/2 باید برای  تمام افراد خانواده انجام شود؟

معمولاً ابتدا در يك نفر از افراد مبتلا، آناليز كامل ژن­ها صورت گرفته و در صورت شناسايی جهش، در ديگر افراد خانواده، تنها جهش مورد نظر بررسی می گردد.

آيا نتيجه­ی مثبت در ژن­های BRCA1/2 به معنای ابتلای قطعی فرد به سرطان پستان است؟

نتيجه­ی مثبت به اين معناست كه احتمال ابتلای فرد به سرطان پستان افزايش يافته است و فرد ناقل بايد تحت نظر پزشک متخصص باشد. قابل ذکر است برخی افراد ناقل جهش، ممکن است در طول زندگی خود به بیماری مبتلا نشوند. البته اين به معنای عدم انتقال ‍جهش يا ژن معيوب به نسل بعد نيست و فرد مبتلا به احتمال 50 درصد جهش را به فرزندان خود منتقل كرده و احتمال ناقل بودن خواهر و برادر فرد مبتلا نيز 50 درصد می­باشد.

نتيجه منفی در ژن­های BRCA1/2 در خويشاوندان افراد مبتلا به سرطان چگونه تفسير می­گردد؟

چنان­چه جهش شناسايی شده در فرد مبتلای خانواده، در فرد مورد آزمايش منفی باشد، خطر ابتلای سرطان به­دلیل وجود این جهش خاص در مورد وی و همچنین احتمال انتقال آن به فرزندان وی منفی است و احتمال ابتلا به سرطان در چنین فردی مشابه سایر افراد جمعیت می­باشد.

البته احتمال خطای آزمايشگاهی و احتمال وجود جهش در ديگر ژن­ها نيز بايد مدّنظر قرار گيرد.

 

[1]- National Comprehensive Cancer Network

  1. 2. سرطان سینه سه گانه منفی (Triple negative) : سلول های سرطانی برای گیرنده های استروژن، پروژسترون و 2 HER منفی هستند.

 

سرطان پستان و آزمايش ژنتيک BRCA1 و BRCA2

سرطان پستان شايع­ترين سرطان در زنان است و مانند ديگر سرطان­ها در اتيولوژی آن عوامل محيطی و ژنتيكی نقش دارند. در اغلب موارد سرطان پستان به شكل اسپوراديک (تک گیر ) بوده و تقريباً در 10 درصد از موارد، سرطان پستان ارثی می­باشد. 20 درصد افراد مبتلا به سرطان پستان ارثی در ژن­های BRCA1 و BRCA2 جهش دارند.

سرطان پستان به چه شكلی به ارث مي­رسد؟

سرطان­های مرتبط با BRCA1 و  BRCA2به شكل اتوزومی غالب به ارث می­رسد. به اين معنا كه از طریق یکی از والدین به فرد مبتلا به ارث رسیده و در صورت ناقل بودن یک فرد با احتمال 50% جهش موجود به فرزندان وی نیز انتقال خواهد یافت.

چه کسانی باید تحت آزمایش ژنتیک سرطان سینه قرار بگیرند؟

بر اساس گايد لاين NCCN[1] افرادي که نیاز به بررسی ژنتیکی دارند شامل موارد زیر می­باشند:

  • زن مبتلا به سرطان پستان در سن 50 سالگي و كم­تر.
  • سرطان پستان، سه گانه منفی(2 Triple negative ) در سن 60 سالگی يا كم­تر در خانواده.
  • سرطان تهاجمی تخمدان، لوله فالوپ يا صفاق.
  • وجود دو مورد و يا بيش­تر سرطان پستان در خانواده.
  • مرد مبتلا به سرطان پستان.
  • وقوع سرطان در هر دو سینه یک خانم (فرم دو طرفه).
  • وقوع همزمان سرطان سینه و تخمدان در یک نفر و یا در اعضای یک خانواده.

انجام این تست برای افراد عادی که سابقه­ای از سرطان در آن­ها و یا در افراد خانواده­شان وجود ندارد توصیه نمی­شود.

آيا انجام مشاوره ژنتيک قبل از انجام آزمايش ژنتيک ضروری است؟

توصيه می­شود قبل از انجام آزمايش، مشاوره ژنتيک صورت پذيرد. در اين مشاوره، سابقه­ی فرد و خانواده در حداقل سه نسل مورد بررسی قرار می­گيرد و در مورد تست­های موجود، فواید و معايب آن اطلاعات كافی در اختيار بيمار قرار می گيرد.

آیا در خانواده­هايی كه سابقه­ی ارثی سرطان پستان دارند باید آزمایش ژن­های BRCA1/2 باید برای  تمام افراد خانواده انجام شود؟

معمولاً ابتدا در يك نفر از افراد مبتلا، آناليز كامل ژن­ها صورت گرفته و در صورت شناسايی جهش، در ديگر افراد خانواده، تنها جهش مورد نظر بررسی می گردد.

آيا نتيجه­ی مثبت در ژن­های BRCA1/2 به معنای ابتلای قطعی فرد به سرطان پستان است؟

نتيجه­ی مثبت به اين معناست كه احتمال ابتلای فرد به سرطان پستان افزايش يافته است و فرد ناقل بايد تحت نظر پزشک متخصص باشد. قابل ذکر است برخی افراد ناقل جهش، ممکن است در طول زندگی خود به بیماری مبتلا نشوند. البته اين به معنای عدم انتقال ‍جهش يا ژن معيوب به نسل بعد نيست و فرد مبتلا به احتمال 50 درصد جهش را به فرزندان خود منتقل كرده و احتمال ناقل بودن خواهر و برادر فرد مبتلا نيز 50 درصد می­باشد.

نتيجه منفی در ژن­های BRCA1/2 در خويشاوندان افراد مبتلا به سرطان چگونه تفسير می­گردد؟

چنان­چه جهش شناسايی شده در فرد مبتلای خانواده، در فرد مورد آزمايش منفی باشد، خطر ابتلای سرطان به­دلیل وجود این جهش خاص در مورد وی و همچنین احتمال انتقال آن به فرزندان وی منفی است و احتمال ابتلا به سرطان در چنین فردی مشابه سایر افراد جمعیت می­باشد.

البته احتمال خطای آزمايشگاهی و احتمال وجود جهش در ديگر ژن­ها نيز بايد مدّنظر قرار گيرد.

 

[1]- National Comprehensive Cancer Network

  1. 2. سرطان سینه سه گانه منفی (Triple negative) : سلول های سرطانی برای گیرنده های استروژن، پروژسترون و 2 HER منفی هستند.

دکتر سمیرا ساعی راد

متخصص ژنتیک پزشکی 

 

منتشرشده در درمان
شنبه, 30 تیر 1397 04:30

بدخیمی­ های دستگاه گوارش:

نوشته شده توسط

بیماری­های بدخیم مری، معده و روده­ی بزرگ از جمله بدخیمی­های شایع در کشور ماست و تشخیص زودهنگام این بیماری­ها می­تواند موفقیت درمان را به­نحو چشمگیری افزایش دهد. برای پیشگیری از بدخیمی­های مری باید توجه داشت که افراد بایستی برخی عادات نادرست غذایی مانند نوشیدن مایعات داغ را کنار گذاشته و در صورت وجود علایم برگشت اسید (رفلاکس) نسبت به درمان آن اقدام کنند. چنان­چه فردی احساس بلع دشوار داشته باشد حتماً بایستی مورد بررسی رادیولوژیک یا آندوسکوپی قرار گیرد. نیترات­ها به­عنوان عوامل سرطان­زا برای معده شناخته شده­اند، بنابراین بایستی از مصرف ترکیبات غذایی حاوی نیترات اجتناب کرد( مواد غذایی حاوی نیترات : غذاهای کنسرو شده، سوسیس و کالباس و ... ).

بیمارانی که از علایم بی­اشتهایی، کاهش وزن و تهوع پس از مصرف غذا شکایت دارند چنان­چه بالای 40 سال سن داشته باشند، لازم است آندوسکوپی فوقانی دستگاه گوارش برای آنان انجام شود. همچنین اگر این بیماران سابقه­ای از بدخیمی­های گوارشی در بستگان درجه یک خود داشته باشند یا شواهدی از خونریزی دستگاه گوارش داشته باشند نیز ، باید آندوسکوپی گوارشی فوقانی برای آنان صورت گیرد. انجام آندوسکوپی امکان دید مستقیم مخاط مری، معده و دوازدهه را فراهم می­کند و در صورت وجود ضایعاتی مانند زخم یا پولیپ امکان نمونه­برداری و یا برداشت پولیپ فراهم می­شود.

چنان­چه در آندوسکوپی، زخم معده دیده شود حتماً باید نمونه­برداری انجام شود. همچنین پس از درمان، بیمار باید مجدداً آندوسکوپی شود تا از بهبود زخم معده اطمینان حاصل شود، بنابراین همان­طور که توضیح داده شد زخم­های معده نیازمند توجه بیش­تری می­باشند. از آن­جا که بدخیمی­های روده­ی بزرگ از برخی انواع پولیپ­های روده بزرگ شروع می­شود، یافتن این پولیپ­ها و برداشتن آن­ها نقش مهمی در جلوگیری یا تشخیص زودرس سرطان روده بزرگ دارد. از این­رو دستورالعمل­های غربالگری برای تشخیص زودرس سرطان روده بزرگ تدوین شده است.

غربالگری بیماری­های روده بزرگ از سن 50 سالگی آغاز می­شود که بیمار یک نوبت کولونوسکوپی می­شود و چنان­چه مشکلی وجود نداشته باشد این کار هر ده سال یک­بار تکرار می­شود. در بیماران با سابقه­ی خانوادگی سرطان روده­ی بزرگ، انجام کولونوسکوپی به­منظور غربالگری از سنین پایین­تر شروع می­شود. باید توجه داشت که سرطان روده­ی بزرگ می­تواند خانوادگی باشد که در این بیماران از نوجوانی ده­ها و صدها پولیپ در روده­ی بزرگ شکل می­گیرد. از آن­جا که این بیماران در سنین بالاتر صد در صد دچار سرطان روده­ی بزرگ خواهند شد بایستی روده­ی بزرگ آن­ها به­صورت پیشگیرانه برداشته شود.

نکته­ای که بسیار مهم و حایز اهمیت است، این است که چنان­چه در یک مرد بالغ و یا یک زن پس از یائسگی، کم­خونی و فقر آهن وجود داشته باشد حتماً بایستی بررسی گوارشی با آندوسکوپی و کولونوسکوپی انجام شود چرا که این مسأله می­تواند به­دلیل از دست دادن خون از یک زخم بدخیم در معده یا روده­ی بزرگ باشد که هنوز علامت­دار نشده است و علامت اولیه­ی آن، به­صورت فقر آهن بروز کرده است.

در سنین قبل از یائسگی هم، چنان­چه کم­خونی شدید توجیه نشده وجود داشته باشد نیاز به بررسی گوارشی لازم است. با اجرای دستورالعمل­های غربالگری و مراجعه به موقع به پزشک می­توان شیوع بدخیمی­های دستگاه گوارش را کاهش داد یا در صورت بروز، درمان­های مؤثرتری را در مراحل اولیه بیماری انجام داد.

منتشرشده در درمان