چهارشنبه, 03 مرداد 1397 04:30

به جای تنبیه بدنی کودکان این کارها را انجام دهید

بنابر اعتقاد بعضی از والدین، تنبیه حرف اوّل و آخر را در تربیت کودک می­زند. امّا هیچ­گاه نتیجه ایرا که با تنبیه به دنبالش می­گشتند، عایدشان نمی­شود. تنبیه بدنی می‌تواند سلامت روان کودک را دچار مشکل کند.

به جای تنبیه بدنی کودکان این کارها را انجام دهید

  1. مثبت بمانید:

تنبیه بدنی کودکان می‌تواند مسائل بیش­تری همچون رفتار ضد اجتماعی، خشونت، جراحت و عدم سلامت روانی را به بار آورد. علاوه بر این، منتقدین می‌گویند که تنبیه بدنی کارآیی ندارد. وقتی‌که کودک شما کار خوبی را انجام می‌دهد از جملات مثبت برای تشویق او استفاده کنید. به‌طور کلّی کودک، خواهان تأیید یا موافقت بیش­تر از سوی والدین خویش است.

  1. محیط را تغییر دهید:

پیش از آن­که کودکان شما به سمت کابینت‌های آشپزخانه بروند و خرابکاری کنند در کابینت‌ها را قفل کنید. اگر کودکان شما به­خاطر یک اسباب‌بازی در حال دعوا کردن هستند، آن اسباب‌بازی را جمع کنید. بسیاری از اوقات تغییر محیط، رفتار را تغییر خواهد داد. علاوه بر این، تغییر محیط می‌تواند مانع تنبیه شدیدتر کودک شود.

  1. فراهم­آوری شرایط بهتر:

اگر می‌خواهید به ‌جایی بروید که کودک شما می‌تواند بازی کند، اسباب‌بازی‌های او را نیز ببرید. اگر فکر می‌کنید که گرسنگی، کودک شما را نق‌نقو خواهد کرد با خود، خوراکی یا یک غذای سبک بیرون ببرید. اگر فکر می‌کنید که خواب‌آلودگی کودک می‌تواند برای شما مشکل‌آفرین باشد، پیش از رفتن بیرون، کودک خود را تشویق به چرت زدن کنید، همواره بهتر است که رفتار بد را در نطفه خفه کنید و نگذارید که رفتار بد رخ دهد و بعد برای حل آن تلاش کنید.

  1. وضع قوانین:

هر چه اعضای خانواده این قوانین وضع‌شده را بهتر بفهمند، میزان رفتارهای بد کاهش بیش­تری خواهد داشت و خانواده حال‌ و روز بهتری پیدا می­کند. انعطاف‌پذیری یک رویکرد خوب مخصوصاً در قبال کودکان است امّا قوانین و تنبیه­های معقول نیز لازم هستند.

به‌طور کلّی، توصیه می‌شود که به وضع قوانین فکر کنید و نتیجه­ی آن‌ها را در محیط خانواده بررسی کنید.

  1. قاطع باشید:

اگر قوانین خانه می‌گویند که کودک باید پیش از صرف غذا دست‌های خود را بشوید، همواره مطمئن شوید که کودک شما از این قانون پیروی می‌کند. اگر قوانین وضع‌ شده به‌طور گزینشی به اجرا گذاشته نشوند کارآیی‌ نخواهند داشت. کودکان باید بدانند که این قوانین غیر قابل تغییر هستند و رعایت نکردن آن‌ها مانع از این نمی‌شود که شما دست از این قوانین بردارید.

  1. حقیقت مربوط به نتایج رفتار بد را بیان کنید:

هر شخصی باید بداند که رفتار بد چه عواقبی را در پی خواهد داشت، خواه قانون وضع‌شده، مربوط به استفاده از تلویزیون و تلفن همراه یا هر چیز دیگری باشد، کودک باید بداند که تخطی از قانون هزینه‌هایی دارد. نیاز نیست که کودک خود را به­خاطر پیروی نکردن از یک قانون تنبیه کنید، حتماً کودک شما با مشاهده عواقب پیروی نکردن از یک قانون به ‌اشتباه خود پی خواهد برد و شما باید استوار و منسجم باشید.

  1. وانمود به نشنیدن کنید:

نادیده گرفتن رفتار بد، گزینه­ی دیگری برای تنبیه کردن است. چنین گزینه‌ای واقعاً کارآیی دارد، مخصوصاً اگر سن کودک شما کم باشد. برای کودکانی که به­دنبال جلب توجه دیگران هستند گاهی اوقات انجام ندادن هیچ کاری، بهترین کار است.

  1. به آن‌ها وقت استراحت یا تایم اوت بدهید:

دادن وقت استراحت به کودک، یک ابزار مفید و مؤثر است. یک قاعده­ی خوب برای وقت استراحت به کودک این است که به ازای هر سال از سن کودک یک دقیقه وقت استراحت به او بدهید. این وقت استراحت به این معناست که اگر کودک شما کار بدی را انجام داد از او بخواهید که برای مدّت ‌زمان مشخص‌ شده در گوشه‌ای از اتاق یا روی صندلی ساکت بنشیند. زمانی ‌که کودک در وقت استراحت قرار دارد، با او ارتباط متقابل برقرار نکنید. عدم برقراری ارتباط بخشی از تنبیه است وقتی­‌که این وقت استراحت پایان یافت، بیان یک ببخشید ساده از کودک می‌تواند به قضیه خاتمه دهد و والدین نیز نباید این قضیه را مطرح کنند.

 به خودتان نیز وقت استراحت یا تایم اوت بدهید:

اگر به­دلیل رفتار بد کودک در حال از دست دادن کنترل خود هستید، فوراً به سراغ یک کار آرامش‌بخش بروید. برای مثال، به دوست خود زنگ بزنید، تا 10 بشمارید یا یک دوش آب گرم بگیرید. در صورت پیش آمدن چنین وضعیتی به خودتان وقت کافی دهید تا به آرامش برسید و برای برخورد با کودکتان بهتر فکر کنید. علاوه بر این، شوخ‌طبعی می‌تواند فشار روحی به وجود آمده را کاهش دهد.

  1. توجه کودک را به چیز دیگری معطوف کنید:

یک روش خوب برای جلوگیری از رفتارهای بد کودک، این است که توجه او را به چیزهای دیگری معطوف کنید، به‌طوری‌که کودک توجهش از چیزهایی که باعث رفتار بدش می‌شود، دور شود. برای مثال، اگر کودک شما عروسک یک کودک دیگر را می‌خواهد و شما می‌دانید که این میل او می‌تواند موجب بدرفتاری از جانب او و دعوا با کودک دیگر شود، توجه کودک خود را به چیز دیگری همچون اسباب‌بازی یا ماشین دیگری جلب کنید یا او را به اتاقی دیگر ببرید.

  1. شخص بزرگ‌تر باشید:

وقتی‌که کودک شما در حال انجام یک رفتار بد است، شما باید رفتار بزرگسالان را از خود نشان دهید. یعنی شما باید میل شدید خود برای تنبیه کودک را کنترل کنید. سعی کنید که آرام و خونسرد باشید. به‌طورکلی، خودداری از تنبیه بدنی و داشتن یک رفتار بزرگسالانه در قبال رفتار بد کودک می‌تواند او را بیش­تر تحت کنترل در آورد.

  1. دلسوز باشید:

بر اساس نتایج یکی از تحقیقات محققان دانشگاه استنفورد، آن گروه از معلم‌های راهنمایی که «ذهنیت همدلی» را با دانش­آموزان سرکش دارند در مقایسه با معلم‌هایی که چنین ذهنیتی را ندارند 50 درصد کم­تر مجبور به تعلیق دانش­آموزان هستند. به‌عبارت ‌دیگر، این ذهنیت آن‌ها روی دانش­آموزان تأثیر می‌گذارد و از سرکشی آن‌ها می‌کاهد و در نتیجه، معلم مجبور به تعلیق آن‌ها نیست. چنین ذهنیتی می‌تواند در خانه نیز کارآیی داشته باشد. در نتیجه با کودک بدرفتار خود به ‌آرامی، به‌روشنی و با درک صحبت کنید.

  1. کودک خود را در آغوش بگیرید:

بدرفتاری یا بی‌تربیتی از هر کودکی سر می‌زند. به والدینی، خوب گفته می‌شود که کودک خود را منضبط و با ادب سازند امّا گفتگوی میان والدین و فرزند نباید منفی باشد. از گفتگوی میان والدین و کودک به‌عنوان یک فرصت آموزشی برای بهبود رفتار خوب کودک خود استفاده کنید. پس‌ از آن­که با کودک خود به شیوه­ی مثبت صحبت کردید او را در آغوش بگیرید تا به او نشان دهید که هنوز دوستش دارید.

  1. مطمئن شوید که کودکتان حرف شما را متوجه شده است:

وقتی‌که در حال منضبط کردن کودک خود هستید روشن و صریح باشید. به چشم‌های کودک خود نگاه کنید و آرام و شمرده حرف بزنید. به کودک خود بگویید که چه‌ کاری را انجام دهد («اسفناج بخور») نه این­که به او بگویید که چه‌کاری را انجام ندهد («با اسفناج بازی نکن»). اگر کودک شما همچنان بی‌تربیتی می‌کند، عواقب این بی‌تربیتی را برایش توضیح دهید.

  1. گفتگو کردن با کودک هیچ مشکلی ندارد:

گفتگو با کودک، حتّی کودکانی که سنشان بیش­تر است هیچ مشکلی ندارد، امّا سعی کنید که در گفتگوی با کودکتان انعطاف‌پذیر باشید تا بتوانید اصول تربیتی را به او بیاموزید. علاوه بر این، دخیل کردن کودکان در فرآیند تصمیم‌گیری راجع به خود می‌تواند به بهبود قضاوت اخلاقی آن‌ها کمک کند. با وجود این، چنین گفتگویی با یک کودک تازه راه افتاده­ی خشمگین فایده‌ای ندارد.

دکتر امیر آرامی 

کارشناس ارشد گفتار درمانی و آسیب شناسی گفتار و زبان 

دکترای علوم تربیتی و روان شناسی 

گرایش کودکان استثنایی 

 

نظر دادن

درباره ما

در عصری که با انفجار اطلاعات مواجه هستیم و دهکده جهانی را پشت سر گذاشته و «رسانه خود پیام» محسوب می شود با توجه به این بینش، هولدینگ بهبد بر آن شد تا برای حضور قدرتمند و تاثیر گذاری در دنیای پیرامونی خود با استفاده از رسانه و ابزارهای نظیر ماهنامه، تارنما و دنیای مجازی اعلام حضور داشته باشد. بدون شک یکی از مباحث مهم در ارتباطات، افکار عمومی و تاثیر بر آن می باشد...

بیشتر بخوانید

اطلاعات تماس

We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…